/Polska

7 listopada

2020

sektorpanstwowy


wybory

wybory2

1983

https://en.wikipedia.org/wiki/Able_Archer_83

1981

Razem z całą rodziną został ewakuowany z Polski pułkownik Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, agent CIA Ryszard Kukliński (zdjęcie) Głównymi przyczynami ewakuacji Kuklińskiego była praca na rzecz strony amerykańskiej i obawy jego samego o zdekonspirowanie przez polskie władze jego działalności. Tak o tym wydarzeniu mówił pułkownik Josh O’Connor:

“Miał najnowocześniejszy sprzęt, a o jego pracy wiedziało w USA zaledwie parę osób: prezydent i jego doradca Zbigniew Brzeziński oraz nie więcej niz pięciu oficerów CIA. Byliśmy umówieni przed cmentarzem na Powązkach. Osobowy samochód zabrał stamtąd kolejno pułkownika, jego żonę i dwóch synów. Za Powązkami, w garażu wszyscy przesiedli się do innego auta i okrężną drogą pojechali do amerykańskiej ambasady. Tam pani Kuklińska z synami wsiadła do auta do przewozu poczty dyplomatycznej i bezpiecznie dojechała do Berlina Zachodniego. Kukliński wszedł do olbrzymiej skrzyni, oznakowanej, jak do przewozu szkła. Kontener miał nadajnik satelitarny, za pomocą którego można było dokładnie ustalić, gdzie się znajduje. W tej skrzyni pułkownik drżąc z zimna w luku bagażowym, doleciał samolotem do Wiednia. A stamtąd także samolotem do Berlina Zachodniego, już jako pasażer, a nie ‘szkło’” . Po przybyciu do Stanów Zjednoczonych płk Kukliński został ekspertem Departamentu Obrony i Departamentu Stanu. Otrzymał stopień pułkownika armii amerykańskiej i wysokie odznaczenie CIA. W 1984 r. Ryszard Kukliński skazany został przez sąd wojskowy w Warszawie na karę śmierci za zdradę i zdegradowany.

kuklinski

1939

Z rozkazu Heinricha Himmlera, generał SS Erich von dem Bach -Zelewski (zdjęcie) objął stanowisko pełnomocnika Komisarza Rzeszy do spraw Umacniania Niemczyzny na Śląsku. Do jego obowiązków należało między innymi organizowanie masowych deportacji Ślązaków w celu stworzenia miejsca dla osiedlenia się etnicznych Niemców.

himmler

1899

W Dyneburgu urodził się Stanisław Swianiewicz ( zdjęcie) -uczony, profesor ekonomi, prawnik, pisarz, żółnierz Polskiej Organizacji Wojskowej, weteran wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku oraz autor książki “Zbrodnia katyńska w świetle dokumentów”. To właśnie w tej publikacji spisał wydarzenia, których był świadkiem jako więzień obozu w Kozielsku. Do sowieckiej niewoli trafił w czasie wojny obronnej w 1939 roku po przegranej bitwie pod Krasnobrodem. Cudem uniknął obozu w Katyniu, kiedy to po przewiezieniu go z Kozielska z niewiadomych powodów zawrócono go ze stacji Gniezdowo. Sam później opisywał, że przez mały otwór pod sufitem wagonu obserwował, jak wyprowadzonych umieszczano w autobusach – Czornyj woron – z oknami zasmarowanymi wapnem i wywożono dalej w nieznanym mu wówczas celu. Trafił potem do więzienia w Smoleńsku, a następnie do aresztu na Łubiance. Po kilkumiesięcznym śledztwie został za prowadzenie w Polsce naukowych badań gospodarki ZSRR „skazany” na 8 lat łagru w Republice Komi. Został zwolniony w 1941 roku na mocy układu Sikorski-Majski, po czym uznany jako potencjalne zagrożenie dla NKWD trafił ponownie do łagru, z którego zwolniony został w wyniku pertraktacji ministrów Rządu RP z władzami sowieckimi. Trafił następnie do formowanych w ZSRR przez generała Władysława Andersa Polskich Sił Zbrojnych, gdzie złożył obszerne meldunki z sytuacji panującej w łagrach. Po wojnie wyjechał do Londynu, gdzie założył Polskie Towarzystwo Naukowe na Obczyźnie. Ciekawostką jest też fakt, że najprawdopobniej na zlecenie władz komunistycznych zorganizowano na niego zamach w Londynie w czasie, gdy ten miał wyjeżdżać do Danii na tzw “przesłuchania sacharowskie” dotyczące łamania praw człowieka w krajach bloku wschodniego. Swianiewicz otrzymał w tył głowy cios od nieznanego sprawcy, który po zamachu zbiegł. Ostatnie lata profesor mieszkał w Domu Kombatanta „Antokol” prowadzonym przez generała Tadeusza Pełczyńskiego z żoną. W 1990 roku został odznaczony przez Prezydenta RP na Uchodźstwie Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł w Londynie w wieku 98 lat.

swianiewicz

1867

W Warszawie urodziła się Maria Skłodowska -Curie (zdjęcie). Była absolwentką III Żeńskiego Gimnazjum Rządowego w Warszawie, które ukończyła ze złotym medalem. Początkowo udzielała korepetycji z matematyki, fizyki i języków obcych. Wstępne przygotowania do badań eksperymentalnych z chemii i fizyki rozpoczęła w laboratorium przy Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie. W latach 1891-95 r studiowała na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym w Sorbonie, gdzie uzyskała licencjaty nauk fizycznych i matematycznych. Po zakończeniu studiów poślubiła francuskiego fizyka i profesora Uniwersytetu Paryskiego Pierre’a Curie i przyjęła obywatelstwo francuskie. Przeszła do historii jako wielka polska uczona pracująca we Francji, współodkrywczyni nauki o promieniotwórczości, autorka pionierskich prac z dziedziny chemii i fizyki jądrowej, współodkrywczyni polonu i radu. Przyczyniła się do rozwoju badań nad promieniotwórczością w Polsce. Była inicjatorką budowy Instytutu Radowego w Warszawie. Była pierwszą kobietą uhonorowaną nagrodą Nobla, a także jedyną jak do tej pory kobietą, którą Szwedzka Akademia Nauk uhonorowała dwukrotnie nagrodą Nobla. Była również pierwszą w 650-letniej historii paryskiej Sorbony kobietą z tytułem profesora fizyki. Zmarła 4 lipca 1934 roku w wieku 67 lat. Jak głosił oficjalny komunikat Skłodowska zmarła na “anemię złośliwą aplastyczną”. Dziś już wiadomo, że padła ofiarą radu, którego odkrycia dokonała.

maria

1806

Wybuchło pierwsze powstanie wielkopolskie- zwycięski zryw ludności polskiej zamieszkałej na terenach zaboru pruskiego. Okazją do wybuchu tej narodowej rewolty była tocząca się między Francją, a Prusami, co znacznie zwiększało szanse na powodzenie powstania. Wszystko rozpoczęło się 3 listopada 1806 oku kiedy to Dąbrowski z Wybickim uroczyście wjechali do Poznania, co pociągnęło za. sobą początek manifestacji patriotycznych. Zachęceni takim obrotem spraw przywódcy powstania wydali odezwę do narodu, która spotkała się z ogromnym odzewem wśród mieszczan. Najaktywniejszymi grupami społecznymi biorącymi udział w tym powstaniu byli chłopi i właśnie mieszczanie, którzy na swoje barki brali walkę z pruską administracją. Natomiast oddziały powtańcze pod wodzą generała Jana Henryka Dąbrowskiego, walcząc stopniowo oczyszczały z pruskiego panowania kolejne tereny aż po Pomorze i Królewiec, który skapitulował 15 czerwca 1807 roku. Powstanie zakończyło się podpisaniem pokoju w Tylży w lipcu 1807 roku. Na mocy tego porozumienia zaborcy zostali zmuszeni do uznania Księstwa Warszawskiego. Grafika przedstawia obraz zatytułowany Wjazd Jana Henryka Dąbrowskiego do Poznania autorstwa Jana Gładysza.

zryw


Edytuj tę stronę dzieląc się własnymi notatkami!

Subscribe to Notatki historyczne Tomka

Get the latest posts delivered right to your inbox

Tomasz Waszczyk

Tomasz Waszczyk

Ten kto nie szanuje i nie ceni swej przeszłości nie jest godzien szacunku teraźniejszości ani prawa do przyszłości.

Read More